Stichting nieuw thuis voor huisdieren

  

 
Welkom op de seniorenpagina

Kip  -  november 2011

Ja, die Kip, een oude dame van nu 17,5 jaar. Gered van het ‘spuitje’ door de dierenarts in Rotterdam en zo in mei 2011 bij SNTH in opvang terecht gekomen.

De drie operaties waarin alle tanden en kiezen zijn verwijderd hebben maanden van herstel opgeleverd. Nu heeft ze nog steeds een klein open wondje, maar geen ontstekingen meer gelukkig.

Nadat dat achter de rug was, wilden we toch ook even haar algehele conditie checken d.m.v. bloedonderzoek, want ze bleek toch wel erg veel te drinken en te plassen. Haar nierwaarden waren  niet goed, nog niet heel zorgelijk, maar wel snel op nierdieet gezet om te proberen haar te stabiliseren.

Helaas bleek bij de controle na 6 weken, dat de waarden – ondanks het consequente nierdieet – toch behoorlijk zijn verslechterd. Dus nu krijgt ze daar medicijnen voor.

De eerste 1,5 maand was ze in opvang in een gastgezin met veel andere katten, en één daarvan maakte haar het leven erg zuur. Dus woonde ze eenzaam in de slaapkamer om haar te beschermen.

Ik werk sinds 1,5 jaar voor SNTH en ik had net besloten, dat ik het wel leuk zou vinden om af en toe eens een poes tijdelijk te gaan opvangen, mits de kat overweg zou kunnen met mijn 2 Chihuahua’s, en tevreden zou zijn met een binnen-leven.

En toen maakte ik kennis met Kip op haar eenzame slaapkamer….. “Magda, dat vind ik zielig. Zullen we dan maar kijken of zij bij mij kan wennen, zodat ze wat vrijer kan bewegen zolang we haar in bemiddeling hebben?”

Zo gezegd, zo gedaan… begin juli is Kip met mij en de hondjes mee gegaan. Het eerste wat ze deed was alle mogelijke verstopplekken in huis zoeken. Ik heb regelmatig bijna wanhopig rond gelopen, zoekend waar ze nu weer verstopt zat.

Maar geleidelijk aan begon ze er vertrouwen in te krijgen, sprong ze af en toe bij me op schoot om gekroeld te worden. Ik mag haar (nog steeds) niet optillen, blijkbaar iets te vaak voor vervelende dingen gedaan. Ook mag ik niet in de buurt van haar bekje komen, teveel ellende aan gehad.

Maar verder is kroelen fijn – als zij er zin in heeft -. En gekamd en geborsteld worden is geweldig  fijn – als zij er zin in heeft -.

Ik zou in september nog met vakantie gaan en toen is ze weer 3 weken uit logeren geweest. Ook daar moest ze helaas met de andere katten op de slaapkamer blijven, vanwege een nerveuze hond beneden. Toen ze daarna weer hier thuis kwam, was ze daar heel duidelijk zo blij mee, dat ik er toch aan begon te denken om haar hier permanent in seniorenopvang te houden.

Het enige was dat het eigenlijk mijn bedoeling was om katten tijdelijk op te vangen, en dan zou ik nu aan de eerste de beste vast zitten!?

Toen 21 september de bloedcontrole kwam, met de uitslag dat ze nierpatiënt is, heb ik de knoop de volgende dag door gehakt. De kans dat iemand zo’n oude poes, met de nodige gezondheidsproblemen nog zou willen adopteren werd toch wel heel klein……. Kippie, je mag hier in seniorenopvang blijven  voor de rest van je leven!

En nu de eerst afstandelijke poes een echte knuffel is geworden, zit ik regelmatig vol met knuffeldieren:


En als ik te lang naar haar zin achter mijn pc zit (ik ben tenslotte ook penningmeester van SNTH) dan komt ze even kijken hoe het staat, en of ze al aandacht kan krijgen:


Al met al ben ik blij dat ik haar heb opgenomen. Het is een schat van een poes, waar ik erg van geniet. Ik hoop van harte dat ze nog een hele poos in deze conditie bij mij mag zijn!

Astrid













En, waar we als stichting heel erg blij mee zijn: vorige week heeft de dierenartspraktijk die Kip heeft gered van het spuitje, ons toegezegd, dat zij voor Kip haar nier-dieet-voer zullen zorgen voor de rest van haar leven! Hartelijk dank daarvoor DIERENKLINIEK KRALINGSEWEG IN ROTTERDAM (www.dierenkliniekkralingseweg.nl) !

En “tante Angela” heeft al gezegd, dat ze ook een beetje bij wil springen voor de kosten van de medicijnen. Waarvoor ze al een bedankje (met mooie foto) van Kip heeft gekregen.
Maar…….. Kip blijft dus nog regelmatig naar de dierenarts moeten voor allerlei onderzoeken.

De dierenarts helpt ons ook wel met haar (niet alleen met haar, maar met alle SNTH-dieren, die in deze regio langs komen!), door niet alle consulten te berekenen dan wel korting erop te geven. Dank je wel WIM (www.dkdelfland.nl) !



Maar natuurlijk moeten alle testen, onderzoeken, medicijnen, etc. wel worden betaald.  En hoewel we al het een en ander aan donaties voor haar medische kosten hebben gekregen, zijn de kosten voor SNTH toch behoorlijk opgelopen. Dus het zou fantastisch zijn als we voor Kip nog  financieel adoptanten of donateurs kunnen vinden.