|
Kip
- november 2011
Ja, die Kip, een oude dame van nu 17,5 jaar. Gered van
het ‘spuitje’ door de dierenarts in Rotterdam en zo in mei
2011 bij SNTH in opvang terecht gekomen.
De drie operaties waarin alle tanden en kiezen zijn
verwijderd hebben maanden van herstel opgeleverd. Nu heeft
ze nog steeds een klein open wondje, maar geen
ontstekingen meer gelukkig.
Nadat dat achter de rug was, wilden we toch ook even haar
algehele conditie checken d.m.v. bloedonderzoek, want ze
bleek toch wel erg veel te drinken en te plassen. Haar
nierwaarden waren niet goed, nog niet heel
zorgelijk, maar wel snel op nierdieet gezet om te proberen
haar te stabiliseren.
Helaas bleek bij de controle na 6 weken, dat de waarden –
ondanks het consequente nierdieet – toch behoorlijk zijn
verslechterd. Dus nu krijgt ze daar medicijnen voor.
De eerste 1,5 maand was ze in opvang in een gastgezin met
veel andere katten, en één daarvan maakte haar het leven
erg zuur. Dus woonde ze eenzaam in de slaapkamer om haar
te beschermen.
Ik werk sinds 1,5 jaar voor SNTH en ik had net besloten,
dat ik het wel leuk zou vinden om af en toe eens een poes
tijdelijk te gaan opvangen, mits de kat overweg zou kunnen
met mijn 2 Chihuahua’s, en tevreden zou zijn met een
binnen-leven.
En toen maakte ik kennis met Kip op haar eenzame
slaapkamer….. “Magda, dat vind ik zielig. Zullen we dan
maar kijken of zij bij mij kan wennen, zodat ze wat vrijer
kan bewegen zolang we haar in bemiddeling hebben?”
Zo gezegd, zo gedaan… begin juli is Kip met mij en de
hondjes mee gegaan. Het eerste wat ze deed was alle
mogelijke verstopplekken in huis zoeken. Ik heb regelmatig
bijna wanhopig rond gelopen, zoekend waar ze nu weer
verstopt zat.
Maar geleidelijk aan begon ze er vertrouwen in te krijgen,
sprong ze af en toe bij me op schoot om gekroeld te
worden. Ik mag haar (nog steeds) niet optillen, blijkbaar
iets te vaak voor vervelende dingen gedaan. Ook mag ik
niet in de buurt van haar bekje komen, teveel ellende aan
gehad.
Maar verder is kroelen fijn – als zij er zin in heeft -.
En gekamd en geborsteld worden is geweldig fijn –
als zij er zin in heeft -.
Ik zou in september nog met vakantie gaan en toen is ze
weer 3 weken uit logeren geweest. Ook daar moest ze helaas
met de andere katten op de slaapkamer blijven, vanwege een
nerveuze hond beneden. Toen ze daarna weer hier thuis
kwam, was ze daar heel duidelijk zo blij mee, dat ik er
toch aan begon te denken om haar hier permanent in
seniorenopvang te houden.
Het enige was dat het eigenlijk mijn bedoeling was om
katten tijdelijk op te vangen, en dan zou ik nu aan de
eerste de beste vast zitten!?
Toen 21 september de bloedcontrole kwam, met de uitslag
dat ze nierpatiënt is, heb ik de knoop de volgende dag
door gehakt. De kans dat iemand zo’n oude poes, met de
nodige gezondheidsproblemen nog zou willen adopteren werd
toch wel heel klein……. Kippie, je mag hier in
seniorenopvang blijven voor de rest van je leven!
En nu de eerst afstandelijke poes een echte knuffel is
geworden, zit ik regelmatig vol met knuffeldieren:

En als ik te lang naar haar zin achter mijn pc zit (ik ben
tenslotte ook penningmeester van SNTH) dan komt ze even
kijken hoe het staat, en of ze al aandacht kan krijgen:

Al met al ben ik blij dat ik haar heb opgenomen. Het is
een schat van een poes, waar ik erg van geniet. Ik hoop
van harte dat ze nog een hele poos in deze conditie bij
mij mag zijn!
Astrid
En, waar we als stichting heel erg blij mee zijn: vorige
week heeft de dierenartspraktijk die Kip heeft gered van
het spuitje, ons toegezegd, dat zij voor Kip haar
nier-dieet-voer zullen zorgen voor de rest van haar leven!
Hartelijk dank daarvoor DIERENKLINIEK KRALINGSEWEG IN
ROTTERDAM (www.dierenkliniekkralingseweg.nl)
!
En “tante Angela” heeft al gezegd, dat ze ook een beetje
bij wil springen voor de kosten van de medicijnen.
Waarvoor ze al een bedankje (met mooie foto) van Kip heeft
gekregen.
Maar…….. Kip blijft dus nog regelmatig naar de dierenarts
moeten voor allerlei onderzoeken.
De dierenarts helpt ons ook wel met haar (niet alleen met
haar, maar met alle SNTH-dieren, die in deze regio langs
komen!), door niet alle consulten te berekenen dan wel
korting erop te geven. Dank je wel WIM (www.dkdelfland.nl)
!
Maar natuurlijk moeten alle testen,
onderzoeken, medicijnen, etc. wel worden betaald. En
hoewel we al het een en ander aan donaties voor haar
medische kosten hebben gekregen, zijn de kosten voor SNTH
toch behoorlijk opgelopen. Dus het zou fantastisch zijn
als we voor Kip nog financieel adoptanten of
donateurs kunnen vinden.
|