Op 4 augustus hebben we Willie moeten laten gaan. Ze at al een tijdje af en aan minder goed. Dit werd zo erg dat ze haar natte voer ook niet meer at. Hierdoor kreeg ze haar medicatie ook niet meer binnen. Willie was dusdanig angstig dat er geen andere manier was om haar medicatie toe te dienen.

De dierenarts heeft inderdaad aangegeven dat naast de hartproblemen, Willie nu ook vocht achter haar longen had. Ook hiervoor zou zij medicatie nodig hebben. We hebben dan ook het moeilijke besluit moeten nemen om Willie in te slapen. Haar lijfje was op. Aan de andere kant hebben we gezien dat ze nog steeds pit had. Tot het laatste toe heeft ze haar karakter laten zien. De dierenarts en het gastgezin zijn hier getuige van geweest. Ondanks het verdriet zijn we als stichting blij dat ze nu geen pijn meer heeft. Daarnaast zijn we blij dat we voor Willie een fijne plek hadden waar ze weer haar zelf mocht zijn. Voor wat we konden zien, is ze de laatste 17 maanden van haar leven weer helemaal opgebloeid ❤.

Kris doet het goed. Yuma is nog steeds wel in de buurt, dus dat maakt wel dat Kris nu niet helemaal alleen is achtergebleven. En voor de toekomst? We gunnen Kris en Yuma even de tijd om in een nieuw evenwicht te komen.