Op 18 januari 2026 kwam Robin met spoed in opvang bij ons omdat zijn vrouwtje ernstig ziek was. Een hele overgang voor een bijna 12 jarig mannetje, wat niet veel meer gewend was dan alleen met zijn oude vrouwtje zijn, met heel korte wandelingen. Een paar dagen later is zijn vrouwtje overleden en Robin kreeg zijn eerste bezoekje aan de dierenarts. Voor nu chemische castratie en bloedonderzoek, omdat zijn gebitje gesaneerd moet worden. Ook werd er een flinke hartruis geconstateerd, dus inmiddels is er ook een hartecho gemaakt. Daarbij bleek zijn linkerboezem flink vergroot en zijn hartkleppen lekken. Zelf lijkt Robin er weinig last van te ervaren maar het is wel noodzakelijk om met medicatie te starten.

Over een week of 3 wordt zijn gebitje dan gesaneerd onder een speciale narcose en daarna gaan we rustig op zoek naar een nieuw thuis voor hem.

Update 15 april 2026: Robin is helemaal klaar met alle medische behandelingen en is helemaal klaar voor een gouden mandje bij een adoptant of een gastgezin.

Robin is helemaal klaar voor een gouden mandje. Kijk op onze adoptiepagina of jij en Robin een match zijn.

Robin verblijft in Delft.

Update 12-1-2026 Helaas is Jerry zijn vrouwtje gisteren overleden. Aan ons nu de taak om uit te vinden hoe oud hij ongeveer is en wat hij nodig heeft om gelukkig te zijn. Na heel veel speurwerk zijn we er achtergekomen dat Jerry 29 augustus 2012 is geboren, een nieuwe senior in tijdelijke opvang dus. Zodra Jerry een beetje gewend is in ons opvanggezin gaan we voor de nodige medische checks zorgen. Mettertijd zal voor hem een nieuw thuis gezocht worden.

Donderdag 8 januari 2026 is Jerry met spoed in opvang gekomen. Zijn vrouwtje werd onverwacht opgenomen in het ziekenhuis en hij zat al een paar dagen alleen in huis. Hulpverlening was de hele dag al aan het rond bellen voor een opvangplek, maar kon nergens terecht. Gelukkig hadden wij wel plekje voor Jerry. Door een fijne samenwerking met hulpverlening, politie en Dierenambulance Den Haag kon Jerry veilig naar ons opvanggezin in Delft gebracht worden. Hij is er nog helemaal beduusd van, maar komt goed hoor ventje.

Iedereen kan in een noodsituatie terecht komen, heb je dieren, zorg dat deze bij zijn met de vaccinaties, gechipt en geholpen zijn, zodat je organisaties die mogelijk zouden kunnen helpen niet in de problemen brengt, of nabestaanden met het probleem op zadelt.

De 1ste lezing die onze vrijwilliger volgde was er eentje van Piet Hellemans.

Deze lezing ging over ‘Onderzoek of behandeling? Inzicht in diergeneeskunde’.

Moet je alles willen weten en helpt dit dan met het nemen van een beslissing voor het dier? Of kan je soms volstaan met het geven van een behandeling zonder een definitieve diagnose? Dan moet je een dier wel goed kunnen volgen om te kijken hoe het na de start van de behandeling met het dier gaat. Al met al een leerzame workshop voor onze stichting.

Soms krijgt een verhaal ineens een onverwachte wending. Bij het inschrijven van Poes en Oran omdat hun baasje niet langer voor ze kan zorgen, bleek dat Poes in 2013 bij meneer is komen aanlopen. Haar zoon Oran is in 2017 bij meneer geboren.

Vandaag dacht ik, laat ik voor de zekerheid mijn chipreader eens langs Poes heen halen. Eerst geen reactie, maar inmiddels weet ik dat een chip ook door het lijf kan gaan zwerven, dus ik scan altijd het hele lijf en ineens, bij haar rechter voorpoot ‘blieb’. Ze was gechipt!

Op 4 augustus hebben we Willie moeten laten gaan. Ze at al een tijdje af en aan minder goed. Dit werd zo erg dat ze haar natte voer ook niet meer at. Hierdoor kreeg ze haar medicatie ook niet meer binnen. Willie was dusdanig angstig dat er geen andere manier was om haar medicatie toe te dienen.

De dierenarts heeft inderdaad aangegeven dat naast de hartproblemen, Willie nu ook vocht achter haar longen had. Ook hiervoor zou zij medicatie nodig hebben. We hebben dan ook het moeilijke besluit moeten nemen om Willie in te slapen. Haar lijfje was op. Aan de andere kant hebben we gezien dat ze nog steeds pit had. Tot het laatste toe heeft ze haar karakter laten zien. De dierenarts en het gastgezin zijn hier getuige van geweest. Ondanks het verdriet zijn we als stichting blij dat ze nu geen pijn meer heeft. Daarnaast zijn we blij dat we voor Willie een fijne plek hadden waar ze weer haar zelf mocht zijn. Voor wat we konden zien, is ze de laatste 17 maanden van haar leven weer helemaal opgebloeid ❤.

Kris doet het goed. Yuma is nog steeds wel in de buurt, dus dat maakt wel dat Kris nu niet helemaal alleen is achtergebleven. En voor de toekomst? We gunnen Kris en Yuma even de tijd om in een nieuw evenwicht te komen.

Als stichting kregen wij een berichtje van Kittenplace of wij wat blaasgruisdieet konden gebruiken van hun vaste sponsor. Ja, altijd welkom.

Dat ‘wat’ bleken maar liefst 20 dozen!! Die delen wij weer graag met andere bevriende stichtingen. Dus de komende tijd gaan we uitdelen. Met dank aan alle toppers die hieraan mee hebben geholpen!

Graag brengen wij de huidige actie bij zooplus onder de aandacht. Tijdens deze ZooDays kan je tot 40% besparen op voeding, snacks, speelgoed & accessoires. Deze actie is geldig tot en met 29 juni 2025.

Wij danken zooplus dat ze al meer dan 10 jaar de SNTH steunen. Dat doen zij door voor elke bestelling via deze link de SNTH een commissie te betalen.